نفت روی سفره محیط زیست

شکسته شدن خط لوله انتقال نفت خوزستان به پالایشگاه اصفهان ، در  مسیر شهرکرد به سامان و اصفهان ، توسط یک دستگاه بلدوزر اداره راه و ترابری استان چهارمحال و بختیاری در هنگام تعریض جاده دهستان « شوراب » به « چلوان » و پخش شدن شدن لکه‌های وسیع نفت در سطح رودخانه زاینده رود ، افزون بر این که برای چند روز موجب قطع آب نواحی مختف اصفهان و آلودگی آب زاینده رود و ورود نفت به لوله های آب نوشیدنی مردم اصفهان شد ، آسیب های بزرگی را نیز به محیط زیست استان های چهارمحال و بختیاری و اصفهان وارد آورد.

قطع آب ، کمبود آب نوشیدنی بهداشتی و گرانی آب معدنی برای چند روز چنان ذهن مردم و مسئولان را به خود مشغول کرده بود که کمتر از آسیب های وارده به محیط زیست سخنی به میان آمد.

می دانیم که فاصله این خط لوله تا رودخانه زاینده رود در حدود 200 متر بوده است. اما متاسفانه هیچ اقدامی برای پیشگیری از آلودگی آب رودخانه در هنگام بروز حوادث احتمالی انجام نشده است.

نکته دیگر این که متاسفانه مدیران پروژه راه سازی به نشانگر های خط انتقال نفت که از سوی وزارت نفت نصب شده است ، هیچ توجهی نکرده اند و یک راننده ناآگاه بلدوزر را بدون هیچ هشداری در هنگام انجام پروژه در چنین محل حساسی به حال خود رها کرده اند. از سوی دیگر پس از وقوع این حادثه ،  مسئولان مربوط پس از یک فاصله زمانی نسبتا طولانی 18 ساعته برای مهار آن وارد عمل شدند.

به راستی مسئولیت رویدادهایی از این دست بر عهده کدام فرد یا سازمان است ؟ وزارت نفت که اقدامات ایمنی را برای حفاظت از لوله های نفت به عمل نیاورده است ، شرکت آب و فاضلاب که تدابیری برای پیشگیری از آلودگی منابع آب نداشته است ، یا وازرت راه و ترابری که اقدامات احتیاطی را به هنگام انجام پروژه های راه سازی به عمل نمی آورد؟

پس از این رویداد  در حدود 15 هزار هکتار از باغ های میوه و درختان سبز منطقه آسیب کلی دید ، گستره وسیعی از خاک منطقه آلوده شد و حجم زیادی از نفت وارد زاینده رود شد.

اکنون پرسش های اساسی دیگر این است که پس از این رویداد ، آیا میزان  و ابعاد خسارات وارده به محیط زیست بررسی شده است و  سازمان حفاظت از محیط زیست چه تدابیری برای جبران آن ها و برطرف نمودن آلودگی ها در نظر گرفته است ؟ دیگر این که چه تضمینی وجود دارد که در آینده ای نزدیک دوباره شاهد وقوع چنین رویدادهای ناگواری نباشیم؟

از بین رفتن درختان و آلودگی شدید خاک

آلودگی گسترده خاک منطقه با نفت

 تخلیه نفت از کانال آب نکوآباد در 45 کیلومتری اصفهان

در کرانه های زیبای زاینده رود

امروز سفره های ایرانیان از کرانه های دریای مازندران تا کرانه های خلیج فارس و از کرانه های اروند رود تا دریاچه هامون ، چنان تنگاتنگ یکدیگر گسترده شده بود که گویی این خانواده بزرگ بر سر یک خوان فرهنگی پهناور به گستردگی ایران زمین نشسته اند.

گردهمایی سالیانه ماهی های قرمز

ماهی قرمز کوچک ، تاریخی چند هزارساله را پشت سر نهاد تا به عنوان قدیمی ترین ماهی زینتی به جوی های روان در باغ های پردیس ایرانی ، حوض خانه های مردم و آب نماهای عمومی راه یافت و به نشانه برج « حوت » یا برج ماهی در « گاهشماری هجری شمسی بُرجی » و به عنوان نمادی از سرزندگی و جنبش و جوشش ، مهمان کوچک نوروزی سفره های هفت سین ایرانیان شد. امسال نیز برای چندمین سال پیاپی ، پس از اجرای موفقیت آمیز طرح فرهنگی – آموزشی نگهداری درست از ماهی قرمز سفره هفت سین با آرمان « ماهی قرمز من باید زنده بماند » از سوی انجمن حمایت از حیوانات اصفهان و استقبال خوب مردم از آن ، در اقدامی دیگر شهرداری اصفهان طرح جمع آوری ماهی های قرمز سفره هفت سین و انتقال آن ها به دریاچه باغ فدک را به مرحله اجرا در آورد و به تحویل دهندگان ماهی قول داد که « با تحویل ماهی قرمز نوروز 87  ، جهت نوروز سال آینده ماهی رایگان دریافت کنید »...

  راز پایداری نوروز

شکوفایی و پیوند میراث فرهنگی و طبیعی ایران زمین

سوگ درختان

در جشن درخت کاری

تُحفه نطنز

شهر نَطَنز، مرکز شهرستان نطنز ، در استان اصفهان و از شهرهای تاریخی و مرکزی ایران است که در دامنه کوهستان کرکس در میانه راه کاشان به اصفهان واقع شده است. در دیداری کوتاه که از نطنز داشتم ، از  آتشکده ساسانی ، مسجد جامع ، آرامگاه عبد الصمد نطنزی ، کاریز و چنارهای کهنسال آن دیار تصاویری برداشتم که به عنوان تحفه ای ارزشمند به دوستداران میراث فرهنگی ایران زمین تقدیم می کنم...